ಕವಿತೆ: ವನಿತೆ ಜಗದ ತೋರಣ – ಮಣ್ಣೆ ಮೋಹನ್

ಎಲೆಯ ಮರೆಯ ಕುಸುಮ ಬಿರಿದುಪರಿಮಳವ ಸೂಸುತ್ತಿದೆಎಳೆಯ ಹರೆಯ ಚೆಲುವೆ ನಲಿದುಅನುರಾಗವು ಹಾಸುತ್ತಿದೆ ಕುಸುಮ ಸುಗಂಧದ ಘಮಘಮಕೆನಿಸರ್ಗಾಲಯವೇ ಆನಂದಚೆಲುವೆ ಸೌಂದರ್ಯದ ಅನುರಾಗಕೆಪುರುಷಕುಲವೇ ಅನುಬಂಧ ಮಕರಂದದ ಮಾಧುರ್ಯಕೆದುಂಬಿ ನಾದ ರಿಂಗಣಚೆಲುವೆಯ ಮಾರ್ದವತೆಗೆಮನುಕುಲವೇ ತಲ್ಲಣ ಚೆಲುವಿನಿಂದ ಮಿನುಗು ಹೂವುನಿಸರ್ಗ ದೇವಿಯ ಆಭರಣಜಗದ ಚೆಲುವ ಧರಿಸಿ ಮೆರೆವವನಿತೆ ಜಗದ ತೋರಣ –ಮಣ್ಣೆ ಮೋಹನ್ ಲೇಖಕರಾದ ಮಣ್ಣೆ ಮೋಹನ್‌ ರಚಿತ ಕವಿತೆ “ನನ್ನವಳು”‌ ಓದಲು ಕ್ಲಿಕ್‌ ಮಾಡಿ

Read More

ಲೇಖಕರಾದ ಮಣ್ಣೆ ಮೋಹನ್‌ ರಚಿತ ಕವಿತೆ “ನನ್ನವಳು”

ಓ! ತಂಗಾಳಿಯೇನನ್ನವಳ ಮೈ ಸೋಕಿಸಿಘಮ ಸುವಾಸನೆ ಹೊತ್ತು ತಾಓ! ಮೇಘದೂತನೇನನ್ನವಳಿಗೆ ನೆರಳು ನೀಡಿನೆರಳ ತಂಪನು ತೆತ್ತು ತಾಓ! ಮಳೆರಾಯನೇನನ್ನವಳ ಮೈ ತೋಯಿಸಿಮೈಯ್ಯ ಸುಗಂಧವ ತೇದು ತಾಓ! ರವಿ ರಶ್ಮಿಯೇನನ್ನವಳ ಮೈ ಚುಂಬಿಸಿದೇಹ ಕಾಂತಿಯನು ಕಾದು ತಾಓ! ಶಶಿ ಕಾಂತಿಯೇನನ್ನವಳ ಮೈ ಅರಳಿಸಿಉನ್ಮಾದವ ಉತ್ತು ಬಾಓ! ಖಗಗಳ ಹಿಂಡೇನನ್ನವಳ ದನಿಯ ಆಲಿಸಿಸರಿಗಮವ ಹೊತ್ತು ಬಾಓ! ಹಸಿರು ಚಿಗುರೆನನ್ನವಳಿಗೆ ಉಸಿರು ನೀಡಿಅವಳ ಜೀವವ ಉಳಿಸು ಬಾಓ! ಅನಂತ ದೈವವೇಅವಳುಸಿರನು ನನ್ನುಸಿರಲಿ ಬೆರೆಸಿಈರ್ವರನು ಒಂದಾಗಿಸು ಬಾ –ಮಣ್ಣೆ ಮೋಹನ್ ಲೇಖಕರ ಮತ್ತೊಂದು ಕವಿತೆ ನೆನೆಪು ಓದಲು ಕ್ಲಿಕ್‌ ಮಾಡಿ

Read More